Ur vleuñvenn lann a gomze

Une petite fleur d'ajonc parlait

Anjela Duval

 © Kuzul ar Brezhoneg

 

Ur vleuñvenn lann a gomze

 

— Mall az poa d’am c’hutuilh, hañ ?

Ha plantet ac’h eus da viz em drein !

Un netraig ruz a zo chintret

War va mantell alaouret

Ha lavaret ac’h eus : mat eo an dra-se !

Ha va c’hlozet ez lizher…

Az pije lezet ganin ur sanig er golo

Am bije gwelet em beaj.

Riezoù Keltia tramor

Ha saludet am bije

Askolenn ar Skosed

Hag o brugoù roz

Melchonenn Iwerzhon ha va c’hoarezed melen

Respontet o dije din gant o frond

Am bije douget du-hont

D’ar Gelted en Harlu

E penn pellañ ar Bed :

— Ennout eo kemmesket holl frondoù Keltia

Dous evel ar mel eo da galon e garvder an drein

 

30 a viz Genver 1971

           

Une petite fleur d'ajonc parlait

 

— Tu étais pressée de me cueillir, hein ?

Et tu t’es piquée le doigt à mes épines !

Un petit peu de rouge a coulé

Sur mon habit doré

Et tu t’es dit : voilà qui est bien !

Et tu m’as enfermée dans ta lettre…

Si tu avais fait un petit trou dans l’enveloppe

J’aurais pu voir pendant le voyage.

Les royaumes celtiques d’outre-mer

Et j’aurais salué

Le chardon d’Écosse

Avec ses bruyères roses

Le trèfle d’Irlande et mes sœurs jaunes

M’auraient répondu à coups de parfum

Que j’aurais emporté là-bas

Chez les Celtes en Exil

Au bout du Monde :

— En toi se mêlent tous les parfums de la Celtie

Ton cœur de miel doux dans l’âpreté des épines.

 

30 janvier 1971

(Traduction Paol Keineg)

 

 

 

 

 

Contact : armorpassion@aol.com / postmaster@armorpassion.com